Show newer

«طمع در آن لب شیرین نکردم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود»

دارم فکر می‌کنم که از اینجا واقعاً استفاده کنم و گه‌گاه چیزکی بگم. مثلاً برای شروع بگم که من زن/شوهر می‌خوام.

بعد از هر بروزرسانی فونت‌آرا باز میشه و این پیغام رو نشون میده. هر بار می‌بستم و می‌رفتم، امروز ولی کمی حس دیدن این پیغام فرق داشت.
در مدح و ستایش فونت‌های صابر راستی‌کردار این یکی دو روزه همه گفته‌اند. با این افزونه (فونت‌آرا) می‌تونید بیشتر وب‌سایت‌های با متن فارسی رو با فونت دلخواهتون نشون بدید. من وزیر رو بسیار دوست دارم و پیشنهادش میدم.

در تلاش برای فائق آمدن بر اضطراب کلاس رقص اسم نوشتم و امروز جلسه‌ی اولش رو رفتم. تابستون هم رفته بودم و به همین دلیل هم کلاس مقدماتی و هم کلاس میانی رو رفتم. همچنان بدترین عملکرد کلاس رو دارم، ولی از تابستون بهتر می‌رقصم. باشد که یه روزی واقعاً بتونم برم اون بیرون توی دنیای واقعی برقصم.

همه‌ی انرژی روزانه‌ام رو دارم صرف سانسور خودم می‌کنم. واقعاً دیگه نمی‌تونم اینجوری ادامه بدم. مستهلکم کرده.
دورم پره از آدم‌های زن‌ستیز و نژادپرست و بیشعور و خودنما که من هیچ نمی‌تونم بهشون بگم جز حرص خوردن و توی خودم ریختن. هم‌زمان اضطراب هم نمی‌ذاره که آدم‌های اطرافم رو عوض کنم. به آدم القا می‌کنه که همین‌جا گیر کرده‌ای و هیچ راه پس و پیشی نیست.

تصمیم گرفته‌ام که چند صباحی جستجوی برای ویرایشگر متن ایدئال رو کنار بذارم و از همین چیزهای دم دستی مرسوم استفاده کنم. اینکه چطور vim و emacs رو چنان شخصی‌سازی کنم که بشه دقیقاً همونی که من می‌خوام شده بود بهانه‌ای برای فرار از کارهام. امروز VSCode نصب کردم و گفتم هرچی که از اول خودش داره با بسته‌های معروفش کافیه برام. کارم به جایی رسیده که حتی نسخه‌ی متن بازش رو هم نصب نکردم؛ مستقیم نسخه‌ی مایکروسافت رو ریختم. ببینیم چیزها چطور پیش میره بعد از این.

امروز برای اولین بار رفتم پرنده‌بینی و بسیار بهم خوش گذشت. برنامه‌ی چند ماه آینده اینه که بتونم یکی دوتا سرگرمی اینجوری به زندگیم اضافه کنم.
به‌عنوان اولین بار هیچ پرنده‌ای رو تشخیص ندادم مطمئناً. یعنی حتی تلاش هم نکردم. فقط نشستم و نگاه کردم. خرهای وحشی دهاتمون هم کمی اون‌ورتر همون کوه بودند.

امروز سالگرد کشته‌شدن کارونه. توی این سال‌ها هر بار که این‌ها باز کسی رو می‌کشتند من یاد کارون می‌افتادم. کارون برام نماد همه‌ی اون‌هاییست که به‌خاطر ج.ا زندگی رو ندیدند و نچشیدند. همه‌ی اون‌ها که بی‌دلیل زندگیشون ازشون گرفته شد.

واقعاً هر روز بهتر از دیروز میشه. :))
جملات پر از غلط املایی، ادا و اظهار فضل (و کولی) بی‌دلیل، رفتارهای مرسوم دبیرستان‌های پسرونه. واقعاً قبلاً این‌ها رو نمی‌دیده‌ام یا یکی دو ورودی اخیر این‌چنین تفاوت محسوسی با قبل داره؟
از بچه‌های لیسانس بعد از ما اما نگم که به‌طور میانگین هر سال بهترند از سال قبل. چه اون‌ها که من دیده‌ام و اون‌ها که از دور حرف و پیامشون رو شنیده‌ام. خیلی روشن‌تر، آگاه‌تر، شفاف‌تر و مصمم‌تر به آنچه که هستند و می‌خواهند. زمان ما همه کاسه‌لیس در و دروازه‌ی فلان‌کسک و ترسان از مصلحت بودند (و بودیم).

Show thread

توی دانشکده‌ی سابق هنگام انتخاب واحد شده و توی گروه‌ها بحث و نظر دائم برقراره. سوال‌های بچه‌های ارشد جدید همه‌ی موهای خوشگل تنم رو ریخته. تا اینجا دو نفر مستقلاً در مورد درس‌های عمومی ‌و معارف ارشد پرسیده‌اند، یکی ترم سه رسیده و نمی‌دونسته که باید استاد و موضوع انتخاب کنه، همه هم که از یه دوستی فلان و بهمان رو شنیده‌اند.
می‌خوام مثل پیرمردها غر بزنم که زمان ما این نبود که. :)) دیگه عزیزم اگه آئین‌نامه‌ها رو نمی‌خونی، حداقل وب‌سایت رو یه نگاهی بنداز. اصلاً چطور تصمیم گرفتی که ارشد بخونی وقتی هیچ اطلاعاتی نداری؟

یک ساعته که با دیدن خواب اردشیر زاهدی از خواب پریده‌ام. اردشیر زاهدی آخه؟ :))))) من در طول زندگیم تا حالا به ایشون فکر هم نکرده‌ام.
یه برنامه‌ی رادیویی داشت که توش مضخرف می‌گفت و من داشتم حرص می‌خوردم.
از خواب که پریدم دیدم رادیوی توی اتاقم روشن شده و خش‌خش‌کنان اون پشت داره یه چیزی میگه. 😂😂😂😂😂

خب به‌به، قفل گزارش کاربرها توی ماستادون هم باز شد.
نمونه‌داران عزیز، اگر تبلیغ و ترویج سلیمانی، خامنه‌ای، سپاه، و هیتلر مصداق فراتر رفتن از قوانینتون نیست، احتمالا یک جای کار می‌لنگه.

نسخه‌ی لاتین کتاب هابیت رو خریدم. 😋

Show thread

این امتحان رو که بدم بعدش می‌خوام بشینم زبان بخونم. «این بار جدی‌ام». 😁
گزینه‌هام لاتین و عبریه.

از طرف دیگه اما مستأصل و ناراحتم از همه‌ی جان‌ها و زندگی‌ها و سال‌هایی که از دست رفته‌اند. اینکه چقدر این همه آدم سال‌ها بی‌دلیل رنج کشیده‌اند، که در این سال گذشته احتمالاً دوچندان هم بوده، و چه مقدار زندگی‌ها که می‌تونسته خوش‌تر، ساده‌تر و زیباتر باشه، یا در رنج گذشته و یا در مواردی اصلاً نگذشته.

امیدم به اینه که این شعله‌ای که مردم افروخته‌اند و به جان نگهدارش بوده‌اند، زندگی فردای کارون‌ها و ری‌راها و نویدها و مهساهامون رو روشن‌تر کنه.

Show thread

به اونچه که توی این یه سال توی ایران گذشته هم حس‌های مختلف دارم. از طرفی این همه سال نومید بودم و هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که چنین جنبش مترقی‌ای رو چنین خودجوش کف خیابون‌های گوشه‌وکنار ایران ببینم. این واقعاً امیدوارم کرده به اینکه همه‌ی این تلاش‌ها بی‌حاصل نبوده.

Show thread

امروز میشه دقیقاً یک سال که اومده‌ام اینجا، و این تا الان بهترین اتفاق زندگیم بوده. حسی که دارم اینه که پیش از این انگار اصلاً داشته‌ام زندگی نمی‌کرده‌ام و تازه الانه که دارم تاتی‌تاتی‌کنان اونی که خودم می‌خوام رو آنچنانی که خودم می‌خوام می‌جورم و می‌سازم و می‌کنم.
حالا درسته که بیشتر این یک سال به صبح تا شب درس خوندن گذشته، اما آسودگی فکری و روانی بیشتری که همراهش بوده منجر شده به اینکه من روشن‌تر ببینم که کجام و چه می‌خوام، و تصمیم‌هام آگاهانه‌تر باشه.

چشمم افتاد به اینکه اینجا از محمود خاتمی درسی دار‌ند. گفتم ببینم که مردم چه کامنت‌هایی گذاشته‌اند. یک نفر به وب‌سایت اعتراض کرده بود که چرا از کسی که چنین سابقه‌ای در تقلب و انتحال داره، و هیچ‌گاه هم بابت هیچ‌کدوم نه عذرخواهی کرده و نه چیزی گفته، بی هیچ توضیحی مطلب گذاشته‌اند. در پاسخ، مردم کرور کرور آمده‌اند و نه‌تنها کارهای ایشون رو توجیه کرده‌اند، حتی با اغراق فراوان سر تعظیم جلوی استاد بزرگ فرو آورده‌اند و تن و جان رو فدای یک تار مویش کرده‌اند.

3danet.ir/فلسفه%E2%80%8Cی-تحلی

Mastodon

The social network of the future: No ads, no corporate surveillance, ethical design, and decentralization! Own your data with Mastodon!